logo
logo
logo

بحث و گفتگو

 

در بحث و گفتگو، فعالیت های کودکان سازمان دهی می شود. ایجاد فضا و محیط مناسب برای برقراری ارتباط بین مربی و نوآموز در شروع و تداوم گفتگو، نقش اساسی دارد.

در فعالیت بحث و گفتگو توجه به موارد زیر ضروری است:

1. همه ی کودکان از فرصت مساوی و عادلانه برای پرسش و پاسخ برخوردار باشند.

۲. کودکان یاد بگیرند به گفته های دیگران گوش بدهند و به موقع اظهارنظر کنند.

۳. کودکان رعایت نوبت و کسب اجازه برای سخن گفتن را بیاموزند.

۴. فضای کلاس وشرایط به گونه ای باشد که کودکان انگیزه ی لازم برای ادامه ی گفتگو را پیدا کنند.

فایده های بحث و گفتگو

۱. افزایش گستره ی واژگان

۲. ارتقا اعتماد به نفس و خودباوری کودکان

۳. غلبه بر خجالت و درون ریزی

۴. برخورداری کودک از شهامت بیان اندیشه ها، افکار و احساسات

انواع بحث و گفتگو

۱. غیررسمی: این نوع گفتگوها در موقعیت های سازمان نیافته صورت می گیرد که طی آن ها، کودکان آزادانه به صحبت در مورد آن چه مایلند و تبادل نظر با یکدیگر می پردازند. گفتگوهای عادی بین بچه ها در حیاط، سرویس پیش دبستان و بازی ها جزو این گروه است.

۲. رسمی: هر نوع گفتگوی سازماندهی شده که به دنبال یک هدف مشخص است. گفتگوی رسمی دو شکل دارد:

الف. کودکان به نوبت دربارهی هر چه مورد نظرشان است، صحبت می کنند. در این نوع بحث و گفتگو، علائق، تجربیات، اتفاق ها و هر آن چیزی که توجه کودک را جلب کرده و باعث هیجان یا کنجکاوی آن ها شده محور گفتگوها قرار می گیرد.

ب. بحث و گفتگویی که حول یک موضوع مشخص براساس محور فعالیت می چرخد و با ارائه پرسشی از جانب مربی،کودکان به بیان عقاید و دریافت هایشان می پردازند. مثلا ً : «بچه ها، اگر یک روز آب لوله کشی خانه ی شما قطع شود، فکر می کنید چه اتفاقی بیفتد؟»

قواعد سازماندهی یک گفتگوی موفق

  • چینش صندلی به شکل U یا O، یا نشستن دایره و یا U شکل کودکان به طوری که مربی بتواند با همه ی آن ها ارتباط چشمی برقرار کند و کودکان قادر باشند در آن واحد همه ی شاگردان کلاس را ببیند.
  • در اختیار بودن تصاویر، فیلم، عکس و هر چیزی که به توصیف بهتر موضوع گفتگو کمک کند.
  • تعیین و تشریح مقررات بحث و گفتگو قبل از آغاز فعالیت: مثل نوبت گرفتن، رعایت نوبت، گوش کردن به حرف دیگران، چگونگی طرح سؤال و اظهارنظرکردن، پرهیز از تحقیر و تمسخر عقاید دیگران.
  • تشویق کودکان و یا تأیید ایشان با ارتباط چشمی، لبخند پرمهر و عبارات کوتاه مشفقانه.
  • توجه به زبان غیرکلامی و حرکات بدنی کودکان (زبان بدن)
  •   اجازه ندادن به برخی از کودکان که به شکل انحصاری محوریت بحث را دراختیار بگیرند. غالبا کودکان مسلط تر به مهارت های کلامی و یا کودکان دارای جثه ی بزرگتر و سن بیشتر، فرصت را از دیگران می گیرند.
  • آموزش چگونه حرف زدن هدفمند و نتیجه گیری.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالای صفحه بردن